Likidite havuzları: yatırmadan önce pozisyonu inceleyin
Likidite havuzu, protokolün kullanabilmesi için varlıkları akıllı sözleşmelerde tutar. Bu ders takas havuzlarına odaklanır: yatırımcılar rezervlerle takas yapar; likidite sağlayıcıları değişen token dağılımı riskini üstlenerek ilgili ücretlerden pay alır.
Göreviniz: doğru havuzu belirlemek, pozisyonun neye hak kazandırdığını açıklamak ve fon ayırmadan çekimi tahmin etmek.
Yalnızca ilan edilen getiriyi değil, varlıkları izleyin
Yatırma → pozisyon
Sağlayıcı havuz kurallarına göre varlık yatırır. Basit, tam fiyat aralıklı 50/50 havuz genellikle eşit değerde iki token ister. Ağırlıklı havuzlar ve yoğunlaştırılmış likidite farklı koşullara sahiptir.
Takaslar → değişen rezervler
İşlem yapanlar bir varlık ekleyip diğerini çıkarır. Hakkınız havuzu veya pozisyonu izler; çekilen token miktarları yatırdıklarınızdan farklı olabilir. Bu, sabit bakiyeli bir tasarruf hesabı değildir.
Pozisyon → çekim
Oransal havuzlarda LP tokenları payınızı gösterir. Yoğunlaştırılmış pozisyonlar seçilen fiyat sınırları içindeki likiditeyi izler. Likiditeyi kaldırmak, ücretleri toplamak ve stake edilmiş pozisyonu serbest bırakmak ayrı işlemler olabilir.
Uygulama: havuz ekranını üç aşamada okuyun
Kimliği ve kuralları doğrulayın
Protokolün resmî sitesinden başlayın. Ağı, iki tokenın sözleşme adreslerini, havuz sürümünü ve ücret ayarlarını kontrol edin. Aynı ad veya sembol yeterli değildir. Güncelleme yetkilerini, token kısıtlarını ve çekim koşullarını inceleyin.
Büyüklükle kullanılabilir derinliği ayırın
TVL bir değer tahminidir, sizin fiyatınızda kullanılabilir miktar değildir. Aktif likiditeyi, hacmi, fiyat aralığını ve planlanan takasın teklifini inceleyin. Kazanılan ücretleri geçici token teşviklerinden ayırın; APR etiketi getiri garantisi değildir.
Girişten önce çıkışı planlayın
Yatırılacak miktarları ve oluşan pozisyonu önizleyin. Aralıklı pozisyonda sınırların altındaki ve üstündeki fiyatları test edin. Çekim varlıklarını, tahsilat adımlarını ve ağ maliyetini hesaplayın. Gas için pozisyon dışında fon tutun; küçük test güvenliği kanıtlamaz.
Örnek: kendi yatırımınız da toplamın içindedir
100 LP birimi olduğunu varsayın. Rezervlerle aynı oranda varlık ekleyip 10 yeni birim alırsınız. 110 birimin 10’una, yaklaşık %9,09’una sahipsiniz; %10’una değil. Rezervler daha sonra 8,8 ETH ve 13.750 USDC olursa payınız çıkış maliyetlerinden önce 0,8 ETH ve 1.250 USDC olur. Basitleştirilmiş tam aralık modeli kilitli asgari likiditeyi ve protokole özgü muhasebeyi dışlar; yoğunlaştırılmış pozisyon hesaplayıcısı değildir.
Kararı değiştiren üç hata
Ücretleri kâr saymak
Ağ maliyetini çıkarın ve aynı tokenları elde tutmakla karşılaştırın. Geçici kayıp, token fiyatlarının düşmesi veya ödül tokenlarının değer kaybı ücretleri aşabilir.
Dar aralığın her zaman iyi olduğunu düşünmek
Yoğunlaştırılmış pozisyon yalnızca aralığında aktifken takas ücreti kazanır. Dışında tek varlık tutabilir ve ücret kazanmayı bırakabilir. Yeniden konumlandırma maliyetlidir ve maruziyeti değiştirir.
Kilit veya denetimi garanti saymak
Kilitli likidite tokenın satılabildiğini kanıtlamaz; sözleşme açıklarını, kötü niyetli izinleri veya sabit fiyatın bozulmasını önlemez. Denetimler sınırlıdır. Borç verme havuzları farklıdır: borçlular ve teminatlar bu takas modelinin yerini alır.
Alıştırma: maliyetlerden sonra ücretleri hesaplayın
Basitleştirilmiş oransal havuzda payınız %10 olarak kalıyor. Havuz 40 dolar takas ücreti topluyor; %25’i protokole gidiyor. Sizin tahsilat işleminiz 5 dolar tutuyor. Fiyat değişimleri ve geçici kayıptan önce ne kalır?
Hesabı göster
40 × %75 × %10 = pozisyonunuz için 3 dolar. 5 dolarlık işlem maliyetinden sonra net etki −2 dolardır. Bu toplam getiri değildir; varlıkların ve değerlerinin değişimi de sayılmalıdır.
