Impermanent loss: een liquiditeitspool vergelijken met aanhouden
Impermanent loss is de achterstand van een liquiditeitspositie tegenover het aanhouden van dezelfde oorspronkelijke tokens buiten de pool, vóór kosten en beloningen. Je positie kan in dollars stijgen en toch achterblijven. De naam belooft niet dat het verschil verdwijnt.
Je opdracht: waardeer beide portefeuilles tegen dezelfde prijzen en bereken hoeveel vergoedingen nodig zijn om het verschil te dichten.
Begrijp wat er in de pool verandert
De pool verandert je tokenmix
In een eenvoudige 50/50-pool met constant product veranderen transacties de hoeveelheden van beide activa. Arbitrage brengt de prijs richting de marktprijs. Wordt één token relatief duurder, dan houdt de pool er minder van en meer van de andere aan. Je oorspronkelijke mix blijft niet intact.
Aanhouden is de vergelijking
Noteer de exacte gestorte hoeveelheden en waardeer die onveranderd tegen de huidige prijzen. Vergelijk met de nu opneembare positie tegen dezelfde prijzen. Alleen vergelijken met de storting meet dollarwinst, niet of liquiditeit verstrekken beter was dan aanhouden.
Vergoedingen zijn afzonderlijk rendement
Handelsvergoedingen en beloningen kunnen de achterstand compenseren, maar dat hoeft niet. Trek stortings-, opname-, claim- en herbalanceringskosten af. Waardeer beloningstokens tegen een realistische verkoopprijs. Controleer of vergoedingen al in de positiewaarde zitten om dubbeltelling te voorkomen.
Stappenplan: maak een eerlijke vergelijking
Leg de beginportefeuille vast
Hypothetische storting: 1 ETH en 1.000 USDC bij ETH $1.000 en USDC $1. Beginwaarde: $2.000. Neem een 50/50-pool met constant product over het volledige prijsbereik, arbitrage-evenwicht, geen kosten of vergoedingen en een stabiele USDC-koppeling. Dit zijn lesaannames, geen actuele offerte.
Reken opnieuw na de prijsverandering
Bij ETH $4.000 wordt de modelpositie 0,5 ETH en 2.000 USDC, ter waarde van $4.000. De oorspronkelijke 1 ETH en 1.000 USDC zouden $5.000 waard zijn. De pool won $2.000 sinds storting, maar ligt $1.000 achter op aanhouden.
Voeg de werkelijke economie toe
De achterstand is $1.000 ÷ $5.000 = 20%, niet 25% van de poolwaarde. Met apart gemeten vergoedingen van $180 en kosten van $30 is de nettowaarde $4.150 en het verschil $850. In deze eenvoudige vergelijking is $1.030 aan brutovergoedingen nodig om na kosten gelijk te komen met aanhouden.
Het model: de prijsverhouding bepaalt het verschil
In dit kosteloze 50/50-model over het hele bereik is r de uiteindelijke relatieve tokenprijs gedeeld door de beginprijsverhouding. LP-waarde gedeeld door aanhoudwaarde is 2√r ÷ (1+r). Bij r = 4 is dat 0,8: een achterstand van 20%. Het reserveproduct x × y = k is een prijsinvariant, niet de dollarwaarde van de pool. Keert de relatieve prijs exact terug, dan verdwijnt deze modelafwijking; kosten, andere verliezen en de kans dat de prijs nooit terugkeert blijven relevant.
Waar het eenvoudige model tekortschiet
Geconcentreerde liquiditeit vereist het bereik
Een smal prijsbereik verandert de blootstelling. Buiten het bereik kan de positie volledig uit één token bestaan en geen handelsvergoedingen meer verdienen tot de prijs terugkeert. Gebruik de volledige-bereikformule niet blind; neem de grenzen en werkelijke opneembare saldi.
Stablecoins zijn niet risicovrij
Twee tokens gekoppeld aan dezelfde valuta kunnen uiteenlopen als één zijn koppeling verliest. De pool kan het zwakkere activum verzamelen terwijl handelaren het sterkere opnemen. Kleine historische bewegingen nemen uitgevers-, contract- en liquiditeitsrisico’s niet weg.
Een aantrekkelijke APY is niet de uitkomst
Recente vergoedingen op jaarbasis garanderen geen toekomstig inkomen. Volume, concurrentie, activiteit binnen het bereik en beloningsprijzen veranderen. Impermanent loss omvat ook geen hacks, tokenfalen of andere risico’s die de uitkomst kunnen overheersen.
Oefening: dezelfde portefeuilles bij een koersdaling
Gebruik dezelfde storting, maar laat ETH dalen tot $250 terwijl USDC $1 blijft. De modelpositie wordt 2 ETH en 500 USDC. Wat zijn pool en aangehouden portefeuille waard? Wat is de procentuele achterstand vóór vergoedingen?
Toon de berekening
Pool: 2 × $250 + $500 = $1.000. Aanhouden: 1 × $250 + $1.000 = $1.250. Het verschil is $250, of 20% van de aanhoudwaarde. Beide verloren dollars vanaf $2.000. De 20% beschrijft hun verschil, niet het totale poolverlies van 50% vóór vergoedingen.
